\"Scream Bloody Gore\" nie jest zwykłą płytą. To dźwiękowe świadectwo horroru, które wciąga słuchacza w mroczne podziemia pełne krwi, zgnilizny i piekielnych krzyków. Gdy igła dotyka winylu lub laser odczytuje płytę, zaczyna się opowieść – nie, raczej rytuał – który wywraca wszystko, co znasz, na drugą stronę.Każdy utwór to jakby rozdział księgi napisanej przez szalonego nekromantę. 

\"Zombie Ritual\" otwiera drzwi do świata, gdzie martwi wstają z grobów, a ich gnijące dłonie wyciągają się po ciebie. Riffy gitar Chucka Schuldinera są jak piły mechaniczne – tną, szarpią, ale jednocześnie mają w sobie dziwną melodię, jakby piekło samo postanowiło zatańczyć. Jego wokal? Nie jest z tego świata. To głos upiora, który od dawna nie zaznał spokoju.A potem przychodzi \"Regurgitated Guts\" – tytuł, który brzmi jak okładka zakazanej księgi, a muzyka? To dźwiękowy odpowiednik najgorszego koszmaru, jaki możesz sobie wyobrazić. Perkusja Chrisa Reiferta bije niczym serce ukryte pod podłogą – szybkie, nieubłagane, coraz głośniejsze. Każdy beat to krok w stronę czegoś, czego lepiej nie oglądać.

\"Scream Bloody Gore\" to nie tylko album. To opowieść, która mogłaby wyjść spod pióra Lovecrafta lub Poe – tyle że zamiast słów mamy tu dźwięki, które malują obrazy bardziej przerażające, niż można by opisać. To muzyka, która nie pyta, czy jesteś gotowy. Po prostu otwiera drzwi i wrzuca cię w wir krzyków, krwi i mroku.Czy to arcydzieło? Zależy, kogo zapytasz. Dla jednych to podróż do piekła, dla innych – pieśń triumfu dla tych, którzy nie boją się ciemności.

 Jedno jest pewne: po wysłuchaniu tej płyty już nigdy nie spojrzysz na muzykę tak samo.Nie bój się.

 A może właśnie powinieneś?